In deze reflectiepost ga ik in op wat ik allemaal heb gezien in de journalistiek? Waar is er behoefte aan? Wat zijn de trends? Etcetera

Ik ben veel tegengekomen, zo ben ik er onder ander achter gekomen dat CBS een redactie heeft of de trend datajournalistiek in de Nederlandse journalistiek. Ook heb ik ontdekkingen gedaan over de Amerikaanse journalistiek en onderzoeksjournalistiek van Bellingcat. Dit zijn maar een paar voorbeelden van de dingen die ik ben tegengekomen.

Het allereerste beeld wat ik kreeg vanuit mijn stage bij Omroep Zeeland is dat de freelancers in tijde van crises als eerst worden ontslagen. Tegelijkertijd is er wel een markt voor onder andere datajournalisten en fotojournalisten. Dit is ook één van de redenen waarom ik datajournalistiek ben gaan doen. Er is in de journalistiek een flinke toename te zien als het gaat om datajournalistiek en ook in Perugia was dit duidelijk terug te zien tijdens de lezingen van het International Journalism Festival. Ik ben niet alleen maar aan datajournalistiek begonnen, omdat er veel vraag naar is. Ik merkte ook dat toen ik mijn eerste datajournalistiek product schreef dat ik het erg leuk vond en ook interessant. Ik heb altijd al veel interesse gehad in datajournalistiek en nu merkte ik ook dat datajournalistiek mij ook wel lag.

Ik ben dit jaar (mei) ook als freelancer begonnen bij een lokale krant in Middelburg en Vlissingen en ook dit heeft me veel opgeleverd. Om klein te beginnen, ik heb laatst mijn eerste declaratie ingevuld. Het begon bij het idee om freelance stukken te schrijven. Ik wilde graag journalistiek aan het werk gaan, naast mijn studie en mijn bijbaantje. Ik heb toen gesolliciteerd bij de Bode en de Faam. Van de Faam kreeg ik al snel de reactie dat het niet mogelijk was, omdat ze al veel freelancers hebben wat betekent dat ik minder opdrachten zou krijgen. De Bode reageerde vrij laat waardoor ik dacht dat er geen reactie ging komen. Uiteindelijk mocht ik langskomen en werd ik aangenomen als freelancer.

Ik heb al veel meegemaakt bij de Bode , zo heb ik bijvoorbeeld mijn stuk moeten doorsturen naar een geïnterviewde zonder dat het gepubliceerd was. Ik heb zelf meegekregen vanuit van mijn stage dat het niet handig is om je stukken op te sturen naar geïnterviewde, omdat ze dan kunnen eisen dat er dingen aangepast moeten worden. Dat kan weer leiden tot verlies in onafhankelijkheid. Nu heb ik voor de Bode wel eens een stuk op moeten sturen, omdat dat een eis was en het anders niet gepubliceerd kan worden. Toch ben ik daar altijd wel voorzichtig in.

Ook bijzonder is dat een journalist en een fotograaf zich niet aan de (U)AVG en het portrechtsrecht houdt. Zo hebben ze zonder toestemming kinderen vragen gesteld en op de foto gezet. Tegenwoordig mag dit niet meer, ook niet op een openbare plek. Vooral bij kinderen moet je toestemming vragen.

In Perugia ben ik ook veel tegengekomen over de journalistiek. Zo heb ik het verhaal gehoord van twee oorlogsfotojournalisten en de situaties waar ze in hebben gezeten. Dit heeft veel impact gehad en ik schrok ook wel van het feit dat het zo’n grote impact op hun leven had. Ook opvallend vond ik het verschil tussen onderzoeksjournalistiek op locatie en achter de computer. Onderzoeksjournalisten op locatie moeten sneller individualistisch werken, omdat ze anders mensen in hun directe omgeving in gevaar kunnen brengen. Op het internet is het juist weer handiger om in teamverband te werken. Het gevaar en de dreiging zijn anders online dan op locatie.

Het International Journalism Festival heeft ook veel nadruk gelegd op de media onder aanval en wat daar vooral opviel is dat er veel journalisten zijn vermoord en dat de daders vaak niet berecht worden. Een verrassing was Mexico. In 2018 en begin 2019 zijn de meeste journalisten in Mexico gestorven.

Bij de Tegel-uitreiking liep ik ook ergens tegen aan. Wat me opviel was de kortzichtigheid van een aantal journalisten. Het feit dat ze voor geen verandering open staan en in hun eigen bubbel zitten zorgt ervoor dat er geen vooruitgang wordt geboekt binnen de journalistiek. Natuurlijk is het belangrijk om te melden dat niet elke journalist zo is. Integendeel, ik denk dat een groot gedeelte van de journalisten voor verandering is. Toch zijn er een aantal die deze progressie tegenhouden.

Dit zijn maar een paar voorbeelden van de dingen die ik ben tegengekomen in dit vierde semester.


0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *