Theorie

Volgens het basisboek journalistiek is een verslaggever: ‘Iemand ter plaatse om voor je doelgroep verslag te doen van een gebeurtenis. Jij bepaalt de nieuwskeuze, kiest de bronnen en voegt de nodige achtergrondinformatie toe. Als verslaggever moet je bij sommige events, zoals een raadsvergadering. Jezelf van tevoren goed voorbereiden.’

NRC-hoofdredacteur Peter Vandermeersch (2012) heeft het verslaggeven eens een keer zo beschreven: ‘(…) Het slechtste wat een journalist kan zijn is naïef. Als journalisten hun job doen moeten ze altijd een gezonde achterdocht hebben. Waarom vertelt deze bron dat aan mij? Waarom vertelt deze voetballer me dat over zijn trainer? Waarom vertelt de wethouder dit over de burgemeester. Waarom vertelt de bedrijfsleider dit over zijn raad van bestuur? Wees achterdochtig.’

Ik heb meer over de verschillende soorten verslagen geleerd in mijn onderzoek. Wat ik nog wel wil aangeven is dat ik niet alle verslagen die er zijn, heb behandeld. Ik heb alleen de verslagen uit het basisboek gepakt.

Praktijk

Op 20 maart 2018 heb ik een meeloopdag gehad bij Omroep Zeeland. Hier heb ik meegelopen bij politiek verslaggever Ferdinand Koppejan. Ik heb een kijkje gekregen in het voorbereiden van de live uitslaguitzending. Het was een hectische dag, we begonnen met twee uur monteren van de filmpjes. Daarna heb ik samen met iemand van de communicatieafdelingen de twee politieke verslaggevers een Facebookfilmpje gemaakt. Daarna verder gegaan met het oefenen van de uitslagen. Als slot heb ik nog bij de vergadering over het draaiboek gezeten.

Ik heb gezien hoe Omroep Zeeland zich heeft voorbereid op de uitslagenavond en ik heb er zelf ook nog wat dingen van kunnen leren. Zo heb ik op mijn liveblog gebruik gemaakt van twitterberichten, waarbij ik soms zelfs sneller was dan Omroep Zeeland. Voor de rest heb ik alle verslagen die in mijn onderzoek zijn behandeld in de praktijk toegepast.

Wat is verslaggeven volgens mijn ervaringen?

Ik heb een paar dingen van het verslaggeven gezien, want laten we eerlijk zijn ik heb lang niet alles gezien. Wat ik heb gezien, bevalt me tot nu toe erg. Ik zie verslaggeven als de bron van het nieuws weergeven. Door naar de gebeurtenis te gaan hoef je al minder gebruik te maken van bronnen. Natuurlijk kunnen je zintuigen ook niet altijd de goede informatie geven, daarom zou je ook altijd met mensen moeten praten. Wat dan wel belangrijk is, is dat je weet dat elke bron altijd een bedoeling heeft achter de informatie die hij/zij je geeft.

Bij sommige vormen van verslaggeven moet je jezelf goed voorbereiden, door bijvoorbeeld bij een raadsvergadering de agenda van de vergadering door te nemen. Ook is het belangrijk dat als je iets niet begrijpt dat je het gewoon vraagt aan de mensen om je heen. Zo kwam ik tijdens het debat in de gemeente Vlissingen erachter dat ik iets niet goed begreep. Ik heb toen aan de vrouw naast me gevraagd of ze het misschien kon verduidelijken en toevallig wist zij er meer van dan ik. Door informatie uit te wisselen, wist ik meer over het onderwerp en wist zij meer over mijn studie en mijn werk tot nu toe. Ook al moest ik wel goed haar mening eruit halen, want ze stond op de lijst van GroenLinks. Toch heb ik aan de feitelijke informatie veel gehad.

Voor de anderen verslagen ben ik naar verschillende gebeurtenissen geweest. Wat ik hier vooral geleerd heb is: je moet je mond optrekken om antwoorden te krijgen. Doe je dit niet dan loop je mooie feiten en verhalen mis.

Ik zie verslaggeven net zoals de theorie niet als bureauwerk, maar ik zie het voorbereiden en de nieuwsfeiten vinden wel weer als bureauwerk. Het is niet zo zwart-wit als iedereen denkt. Ja, je bent vaak onderweg en ja, je moet je best vaak erg goed voorbereiden. Ik zie het verslaggeven niet meer zo zwart-wit als eerst.

 


0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *