Waar moet ik beginnen, dit is één van de lastigste stukken die ik moet schrijven. Waar begon mijn reis? Bij onwetendheid, daar is het begonnen.

Op mijn eerste assessment kwam het schoolse beeld nog over. Ik dacht dat alles wat ik maakte toch niet gelezen zou worden, want wie ben ik om zoiets te schrijven of te vragen? Daardoor waren bepaalde punten erg laks, zoals mijn website. Geen duidelijkheid, te veel onzin en te weinig reflectie. Zo staat er nog steeds de aantekeningen van het staats- en bestuursrecht op. Dit is het perfecte voorbeeld van een middelbare schoolse jongen, die nog aantekeningen maakt. Ik laat dit er wel opstaan om mijn fout te laten zien.

Nu is er al een hoop veranderd. Zo ben ik me veel meer bewust van alles wat ik publiceer. Het begon al bij mijn liveblogs. Ik kreeg door voordat ik aan mijn liveblogs begon, dat alles wat ik ga publiceren op waarheid gecontroleerd moet worden. Anders verspreid ik ‘fake news’, een gedachte die mij eerste verontruste maar tegelijkertijd werd ik een stuk enthousiaster. En mensen hebben echt de liveblog gelezen. Voordat ik begon heb ik namelijk de liveblog via facebook verspreid.

In Edinburgh was ik bezig met foto’s maken van de universiteit. Ik stond in de regen onder een afdakje van een andere afdeling van de universiteit. Op een gegeven moment kwam er een bewaker naar mijn toe, om te vragen wat ik aan het doen was. Ik heb hem toen verteld dat ik journalist ben en dat ik een fotoreportage aan het maken was. Op dit moment voelde ik weer een soort van trots. Ik ben een journalist en ik mag hier gewoon staan. Dat gevoel kreeg ik laatst weer toen ik voor de Four Freedoms Awards aantekeningen zat te maken, toen ik plots door de politie werd aangehouden. Ik krijg vragen over wat ik doe. Ik gaf antwoord dat ik een journalist ben en dat de aantekeningen voor mijn stuk zijn. De agent vroeg of ik een perskaart had. En nou en of, ik had de perskaart bij me. De perskaart heb ik een beetje te enthousiast gegeven aan de agent, maar het gevoel was heerlijk. “Ja, ik heb een perskaart, En ja, ik ben een journalist. Dusss ik mag gewoon aantekeningen maken over dit evenement.”

Naast deze belangrijke transformatie zijn er nog veel meer ‘feitelijke’ veranderingen geweest. Zo weet ik nu hoe ik me in het buiteland moet gedragen als journalist, of in een rechtbank, of op bepaalde evenementen. Ook weet ik hoe je een goed verslag moet maken en een liveblog moet bijhouden. Dit is allemaal leuk en aardig, maar hier draait het niet geheel om. Het gaat er tenslotte over mijn reis en niet over mijn producties. Ik ben langs geweest bij verschillende media, zoals de Groene Amsterdammer, Omroep Zeeland en de PZC. Ik heb gesproken met een aantal journalisten van onder andere BNR nieuwsradio, Omroep Brabant, natuurlijk de Groene Amsterdammer, Omroep Zeeland en de PZC.

Door de journalistiek voorbeelden die in de klas zijn besproken, bedacht door Bea, heb ik veel meer vormen van journalistiek ontdekt dan ik ooit had kunnen verwachten. Zo is er bedrijfsjournalistiek, persvrijheid, fotojournalistiek en de podcast behandeld. Voor meer informatie klik hier.


0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *