In de psychologie verwijst de term het breekpunt naar het punt waarop iemand afbreekt, iets niet meer kan verdragen of tenslotte een punt waar een permanente verandering aan overblijft. Dit ligt in verband met stress en zeer emotionele situaties waarin een persoon gedwongen wordt (meestal door zichzelf) om om te gaan met iets dat ze bijzonder uitdagen.

Hier volgt een visueel voorbeeld. Stel je een stuk hout voor. Dit stuk hout gaan we buigen. We blijven buigen. Totdat je een hoek heb bereikt die ervoor zorgt dat het stuk hout de buiging niet langer meer aankan. Het stuk hout breekt dan doormidden (dit is het breekpunt. De plotselinge knak die alles wegvaagt en van één stuk hout, twee stukken hout overlaat). Bij de mens gebeurt het anders. De knak zorgt voor een neerwaarts spiraal. De knak symboliseert het verliezen van je vertrouwen. Na de knak is er geen verdediging meer. Twijfel en angst krijgen de mogelijkheid de gedachten binnen te dringen.

Voor mijn gevoel is dit breekpunt aangekomen in de nacht van 5 op 6 december. Het punt waardoor er niks meer van je vertrouwen overblijft en je aan alles gaat twijfelen.

Hoe ben ik tot dit punt gekomen? Ik ben dinsdag 5 december 2017 begonnen met het redigeren van mijn stuk over het Koerdisch referendum. Ik zag dit eerst als één van mijn beste stukken. Ik heb de feedback van mijn groep erbij gepakt en ben gaan werken. Dit leidde tot een schokkende conclusie. Dat het stuk helemaal niet zo goed is als ik had verwacht. Ik ben zelfs zo erg geschrokken door mijn eigen reflectie. Dat ik erover nagedacht het stuk over Koerdistan te verwijderen. Ik ben toen gaan kijken naar de feedback van mijn collega’s. Ik heb drie pagina’s vol aan feedback gekregen. Waarvan er maar twee à drie regels positief zijn (Dit is overigens geen aanval op mijn collega’s. Ik geef ze gelijk). Dit samen zorgde voor de knak.

Wat nu? Ik weet het zelf ook niet meer. Het vertrouwen in mijzelf is weggeblazen. De twijfel en de angst zijn binnengedrongen. Angst voor het assessment en twijfel over alles wat ik tot nu toe gedaan heb (niet de studie). Is het wel genoeg? Wat is er nog meer niet goed? Wat heb ik nou eigenlijk bereikt? Verdien ik de dertig studiepunten wel? Dit zijn de vragen die aan mijn knagen. En ik kan hier geen antwoord opgeven. Nu nog niet ieder geval.


0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *